میرزا محمدباقر الشریف

alsharif

به مناسبت دومین سالگرد درگذشت میرزا محمدباقر الشریف در ایام عاشورای حسینی، برآن شدم در این ایام که جای خالی او کاملا حس می‌شود، از فداکاری و تلاش خستگی ناپذیرش سخن بگویم. بر آنم از مردی سخن بگویم که عشق به سالار شهیدان داشت و بر همین اساس پا به عرصه نبرد گذاشت تا راه عاشورائیان را بپیماید.

***

قیام سالار شهیدان امام حسین (ع) که مظهر نبرد حق بر علیه باطل است، قیامی الهی بود. هر چه زمان می گذرد، تبلور بیشتری پیدا کرده و آموزه های آن روشن تر می شود. امام حسین(ع) یکی از اهداف قیام خود را اقامه و حفظ ارزشهای راستین دین اسلام بیان می کند. زیرا بعد از پیامبر و دوران رهبری ایشان بر جامعه اسلامی، به علت مسائل و مشکلات پیش رو، بدعت های جدیدی در دین و سنت پیامبر اکرم به وجود آمده بود. بدعت‌هایی که خود موجب انحراف در جامعه اسلامی شده بود. امام حسین(ع) با خلفای زمان بیعت نکردند تا این انحراف را آشکار سازند. یکی دیگر از اهداف امام حسین، انگیزه اجتماعی و اصلاح فرهنگی اوضاع و شرایط حال جامعه بود. تا بدین طریق به جهل زدایی عامه مردم بپردازند و ایشان را با انحرافهای آشکار در جامعه آشنا کنند.
در این راستا امام حسین(ع) با قیام خود پیام هایی به انسانها در اعصار مختلف ارائه می کنند.
یکی از اهداف مهم امام حسین (ع) عزّت نفس است، هیهات منا الذله، این که انسان به گونه ای تربیت شود که اعتلای روحی بیابد و خود را از پستی و فرومایگی رها سازد. حرمت و شرافت برای خود قایل شود و بزرگواری خود را در همه حال حفظ نماید. سختی و راحتی و شکست و پیروزی او را به سستی و تباهی نکشانده و هرگز تن به خواری و زبونی ندهد. مکتب حسین (ع) بر پایه عزت و کرامت انسانی استوار گشته است.

***

روز دوشنبه هشتم آبان ماه 1391 «میرزا باقرالشریف» در بین دو عید قربان و غدیر‌، به دیار باقی شتافت. او که از نخستین روزهای سال 1360 تا 1367 (پایان جنگ) داوطلبانه در مناطق جنگی حضور می‌یافت و با تلاش شبانه‌روزی در رفع نواقص تجهیزات جنگی از هیچ کوششی فروگذار نمی‌کرد، به عنوان یکی از کارشناسان عالی رتبه فنی در زرهی سپاه شناخته می‌شد. به نحوی که فنی مهندسی جهاد در خوزستان از توانایی او در این عرصه بهره می‌بردند.
روزهای قبل از عملیات، شبها و روزهای جاری عملیات و بعد از عملیات مرحوم میرزا باقرالشریف برای رفع نواقص فنی تجهیزات جنگی، ‌با حوصله و صبر شب زنده‌داری می‌کرد تا بتوانیم درکمترین زمان بهترین بهره را از تجهیزات ببریم و آن‌ها را برای ایفای نقش در عملیات آماده کند.
برخی از طرح‌های فنی بر روی تجهیزات دشمن برای ارتقای کیفیت و یا رفع نقص انجام می‌شد، تهیه قطعات، مشاوره با کارشناسان فنی خصوصی و عملی ساختن این طرح‌ها از اقدامات آقای محمد باقر الشریف بود.
در عملیات محرم که ما باید تعدادی از تانک‌ها را آماده می کردیم تا بر ارتفاعات حمرین مسلط شوند، او خطاب به نیروهای همکار گفت ارزش کارتان همانند شرکت در مراسم عزاداری است، به نیت سالار شهیدان به این کار همت کنید، اگر زنده ماندید در سال‌های بعد باز هم مراسم محرم هست ولی عملیات محرم یک بار انجام می‌شود.
عملیات خیبر وقتی که نفربرهای «بی. تی. آر 50» روسی که به آنها «خشایار» گفته می‌شد وارد عمل شدند دچار اشکال فنی شدند. متخصصین فنی نتوانستند رفع نقص کنند. او در هوای سرد آن شب به منطقه هور آمد و تا صبح نخوابید تا مشکل را بر طرف کرد. در همان زمان یکی از نی‌کوب‌ها که مسیر تردد را در هور هموار می‌کرد دچار نقص فنی شد و او با همان خستگی به سراغ آن دستگاه رفت و با تعمیر قطعه، نقص فنی را برطرف کرد.
حضور موثر و تجربه ارزشمند او در عملیات فاو و انتقال تجهیزات با عبور از اروند، در حالی که شدیدترین آتش دشمن منطقه را فرا گرفته بود، بسیار اثرگذار بود. او همیشه داوطلب بود. بدون درخواست مزد و دریافت مواجب، همه توانش را بکار برد تا باری از دوش جنگ بر دارد. روحش شاد.
فتح الله جعفری
آبان 1393

نظر خود را اضافه کنید.

0 / 500 محدودیت حروف
متن شما باید کمتر از 500 حرف باشد
شرایط و قوانین.

نظرات

  • هیچ نظری یافت نشد